۳۷ سال از حیات انقلاب اسلامی گذشته است و عمر آن به عمر سلطنت پهلوی نزدیک می شود، انقلابی که با خون هزاران شهید پیروز و با خون صدها هزار شهید مستدام و قوام یافت. انقلابی که با پشتوانه ملت، نظامی مقدس را در ایران استوار نمود. نظامی که رهبر کبیر و انقلابی آن حضرت امام خمینی(ره) و انقلابیون اندیشمندی چون رهبر معظم انقلاب، مرحوم آیت الله طالقانی، مرحوم علی شریعتی و …  از همان ابتدا بارها مسئولینش را به دوری از فساد هشدار دادند

باید به حسب واقع، به حسب وجدان این مردمی که شماها را روی این مسند نشاندند را ملاحظه نمود و این جمهوری اسلامی را تضعیف ننمود. بترسید از آن روزی که این مردم بفهمند در باطن ذات شما چیست و یک انفجار حاصل بشود. از آن روز بترسید که باز ایام الهی مانند ۲۲ بهمن پیدا بشود و مردم فاتحه ی همه ی ما را بخوانند. امام خمینی(ره)

متاسفانه بعد از جنگ تحمیلی بعضی از دولتمردان به تدریج از شعائر و اهداف اصلی انقلاب فاصله گرفته و با تن دادن به عافیت طلبی  این توصیه ها را نادیده انگاشته، تعدادی از آنها غرق در فسادهای مالی شدند.

تقریبا ۴ هشت سال و چهار دولت، دولت کارگزاران هاشمی، دولت اصلاحات خاتمی، دولت پاکدستان احمدی نژاد و اکنون دولت تدبیر و امید روحانی با حمایت مردم کوچه و خیابان و شهر و روستا سرکار آمده اند، هر هشت سال یکبار چرخش مسئولینی صورت گرفته که مدتی از قدرت دور مانده اند. نمای بیرونی بعضی از این دولت ها چهره ی زشتی از فساد مالی و مدیریتی را نمایان ساخته که به هیچ وجه قابل انکار کردن نیست.

از زمانی که قحط الرجال در دولت ها پیش آمد و ابوالمشاغل ها پا گرفتند، از زمانی که آقا زاده و یقه سفیدها دست در بیت المال بردند، از زمانی که رانت های اطلاعاتی برای خواص باب شد، از زمانی که پینه پیشانی بر پینه دست ارجحیت یافت و از زمانی که عوامگرایی سیاسی جای خرد ورزی و قانونمندی را گرفت باید انتظار اینچنین فساد ها و اختلاس هایی را می داشتیم. از زمانی که تشنگان قدرت به حکومت بعنوان ابزاری برای فرصت طلبی نگاه کردند و بعد از دوری از قدرت خود را به در و دیوار هتک حرمت همدیگر و ارزش های نظام می زدند تا دوباره به قدرت برسند باید انتظار این روزها را می داشتیم.

از زمانی که هر بی قیمتی فقط از طریق انواع رانت قیمت یافت  باید انتظار این روزها را می داشتیم، از زمانی که کوه های ارزش را برداشته و ریگ های بی ارزش بر جای آنها نهادیم باید انتظار این روزها را می داشتیم. از زمانی که مدارک عالیه و قطع نامه های بین المللی کاغذ پاره و مکتب کردانیسم اشاعه یافت، از زمانی مدیریت داخلی در سایه مدیریت جهانی محو شد، از زمانی که بانکداری اسلامی غرق در ربا و استثمار مردم و ولی نعمتان انقلاب شد باید انتظار این روز جنگ جناح ها و فیش های حقوقی را می داشتیم.

جنگ فیش ها، جنگ قدرت فساد آور جناح هایی است که قدرت را برای خویش می خواهند نه برای رفاه مردم و حفظ نظام جمهوری اسلامی ایران. همان هایی که زمانی در کسوت فرمانداری جیره خوار دولت کارگزاران بودند و حمد و ثنای آیت الله هاشمی را می گفتند، در دولت پاکدستان دم از فساد و رانت های دولت او زدند، و همان هایی که با هزاران زد و بند جیره خوار دولت پاکدستان بودند اکنون جیره خوار دولت تدبیر و امید شده اند گویی جمهوری اسلامی ملک طلق پدران آنها بوده است.  برای مردم فیش های حقوقی آنچنانی رو می کنند و فسادهایی که خود مبدع و پدید آورنده آن بوده اند را به رخ هم می کشند. اینان نه گوششان به مقام معظم رهبری است و نه دلسوزان این مرز و بوم اند.

جنگ فیش ها، چنگ زدن به صورت نظامی مقدسی است که قداست آن به خون شهداست.

جنگ فیش ها فقط گوشه ی کوچکی از این فساد است. عمق فساد در رانت های و اطلاعاتی است که واردات و صادرات را برای آدم های خاص در این جناح ها ایجاد و تسهیل کرد، از واردات خودروهای پرشه بگیر تا صادرات طلای سیاه و این فیش ها در واقع مزد آن مجوزهاست که در مقابل آن ها آنقدر کوچک و ناچیز است که تصورش برای مردم بدبخت کوچه و خیابان و حتی نخبگان حقیقی ممکن نیست.

پولهای هنگفتی که با آن می شود شهرهای بسیاری را آباد، جوانان بسیاری را خوشبخت و حتی قدرت منطقه ای و جهانی ایران اسلامی را توسعه داد.

آری فساد سیستمی فسادی است که ۸ سال لیست مفسدین را لق لق زبان می کند و در نهایت لکنت زبان می گیرد تا نطفه های نامشروعش یکی یکی سر از تخم در آورند.

آری چنین است، وقتی که ارزش ها نادیده انگاشته شد، وقتی که نخبه کشی صورت گرفت، وقتی که ارزش هایی که انقلابیون و مردم برایش جانفشانی کردند و به حاشیه رانده شدند، فراموش گردید انتظاری بیش از این نباید داشت.

جنگ فیش ها، تضعیف نظام و فرآیندی کور است که جایگاه نظام را در درون جامعه با چالش جدی مواجه نموده است.

در زمانی که بسیاری با ۴۵ هزار تومان یارانه ۳۰ روز ماه را به پایان می برند، در

زمانی که مادران هم برای امرار معاش خانواده هر صبح دور میدان منتظر کار می مانند، در زمانی که از بهره های بانکی کاخ هایی به نام بانک در فقیرترین شهرها  استوار می شود، در زمانی که پول های کثیف در انتخابات سرنوشت ساز می شود، و در زمانی که حقوق یک مدیر میانی و یک جراح ایرانی معادل با حقوق رئیس جمهور آمریکا می شود باید فاتحه ی عدالت را خواند و زار زار به حال مردم مظلوم  گریست.

دوستداران نظام که در مسند تصمیم سازی و تصمیم گیری قرار گرفته اند باید با این پدیده شوم و فساد آور برخوردی قاطعانه و سریع داشته باشند و قانون گذران باید راه های قانونی این فسادها را شناسایی و ببندند.

تا قبل از اینکه به فرموده معمار کبیر انقلاب ایام الله ۲۲ بهمن دیگری فرا نرسیده است به حساب خود و مفسدین رسیدگی کنند.

امام علی (ع):

پس سوگند به خدا من از دنياى شما طلا و نقره‏اى نيندوخته، و از غنيمت‏ هاى آن چيزى ذخيره نكرده ‏ام، بر دو جامه كهنه ‏ام جامه ‏اى نيفزودم، و از زمين دنيا حتى يك و جب در اختيار نگرفتم و دنياى شما در چشم من از دانه تلخ درخت بلوط ناچيزتر است. آرى از آنچه آسمان بر آن سايه افكنده، فدك در دست ما بود كه مردمى بر آن بخل ورزيده، و مردمى ديگر سخاوتمندانه از آن چشم پوشيدند، و بهترين داور خداست